Anlamsızlık Anlamak İçin Bir Adımdı

Bu yazıyı okurken dinlenebilir şarkı için Tıklayınız.


Umut doluydu, kendini bir kuşun kanadında süzülürken buldu.


Anlamsız sevinç nedir ?


Diye bir soru takıldı aklına. Sevinç anlamsız olur muydu ?


Ne bir kitapta, ne de başka bir uğraşın içinde bulamadı sorusunun cevabını.


Bir köşeye sindi ve sorularla daha da bunalttı kendini…


Umursamaz tavrının sebebi aslında, fazlaca değer verip bir gram değer görmeyen benliği içindi.


Yine de bir umut koştu, kaybolan sevgisinin mimarına doğru…


Değişen hayatta, akıp giden zamana dur diyemezdi ama insanları değişmeden tutabilir miydi ?


Aslında bu soru ayrı bir felsefe olacaktı onun için…


Geriye dönemezdi, bunun için geride bıraktıklarını kabullenmesi şarttı. Takıntılı bir hâlde geçmişle yaşamak ona acıdan başka bir şey getirmeyecekti.


Anlamıyordu, anlamsız olana anlam katmaya çalışıyordu çünkü bilmek anlamak manasına gelmiyordu.


Huzursuz düşünceler içinde yaşamak artık bıkkınlık getirdiği gibi, anlamsız da gelmeye başlamıştı ve bu anlamsızlık ona cevabı vermeye başladı. Asıl olan huzursuzluk da huzuru arama çabandı.


Çünkü bu uğraş sana gerçek hayatı gösteriyor, öğretiyordu.


Farkında olmadan güçleniyordun ama sen bunu bir zayıflık olarak görüyordun. İçinde olan asıl kimliğine ses vermek, kendini kabul etmektir ve bu kabulleniş seni farklı yapandır…


Anlamsızlık Anlamak İçin Bir Adımdı son.