İstemsizce yaptıklarımızdan pişman olmak

İstemsizce gerçekleştirdiğimiz olaylardan nefret edercesine pişman olmak, hadi biraz derinlere gidelim.


Günlük hayatımızda süregelen duygularımızın temeline inelim.


Duygularımızı neye göre şekillendiririz ?


İçimizdeki öz enerjiye bir atıfta bulunabilir miyiz?


Öz enerjinin şekillenmesi sonucu, kararlar alabiliriz.


Peki bu öz enerjinin şekillenmesi, aldığımız uykudan, hatırladığımız anılardan veya aldığımız kötü bir haberden dolayı olabilir mi ?


Bu değişimler sonucu duygularımız farklılık gösterebilir mi ?


Hatta konuşmalarımız değişebilir mi?


İyi bir başlangıç ile içimizdeki haz duygusunu yükseltirsek, duygularımız pozitif yönde farklılık gösterebilir mi?


İşte biraz derinlere inmiş bulunmaktayız…



Asıl benliğimizi oluşturan da zamanla duygularımızdan aldığımız, öz enerji bizi belli bir karakter yapısına gönderiyor ve bu yapı zamanla bizim karakterimizi ortaya çıkarıyor.


Şu anda karakter yapısının zamanla oluşan, duygu değişimleri ve öz enerjiyle süre gelerek yerini bulan benliğimize geçen bir yapı olabileceğini söyledik.


Tabi bu içimizde barındırdığımız enerji bir de dış etkenlerden gelen enerji yapısını biraz sorgulayalım.


Herhangi bir tanıdığımızın yanına gittiğimizi varsayalım, o bize belli etmek istemediği duyguları anlatmasa da aslında biraz da olsa biz fark edebiliriz, hatta şu cümleleri kurarız “sende bir şey var” veya “bir şey mi oldu” gibi cümleler kullanırız. Bu bizim önsezimizdir her zaman doğru çıkacak diye bir kaide yok sonuçta.


Neden?


Çünkü o an kendi duygularımız yoğun olabilir ve sezilerimiz bundan etkilenebilir. O sırada hissedilen enerjiyi maksadı dışında alabiliriz yanlış olma nedeni bu tez olabilir. Hepsini bir kenara koyalım tahmin anlamında da bir fikirde bulunabiliriz sonuçta her tahmin doğru çıkmaz dolayısıyla burada da yanılgıya düşebiliriz…


Asıl anlatılmak istenen günlük yaşamımızda aldığımız kararlar.


Duyduklarımız ve gördüklerimiz gibi olaylar bizim iç dengelerimizin değişmesine yol açabilir ve bu denge değişimi duygularımızda bir tepki olarak, karşı tarafa, konuştuğumuz kişiye veya kendimize davranış şekillerimizi değiştirebilir.


En başta kurduğumuz cümleye dönelim şimdi.

‘İstemsizce gerçekleştirdiğimiz olaylardan nefret edercesine pişman olmak.’


Burada yapboz birleşecek, sinirli olduğumuzu varsayalım veya uykusuz hatta dışarıda gördüğümüz bir görüntü, bu saydıklarımdan dolayı herhangi birine veya bir şeye sinirlenmiş olabiliriz.


Karşımıza sevdiğimiz birisi dahi çıksa istemsizce sinirimizi ona belli edip kalbini kırabiliriz yani onu üzebiliriz bundan pişmanlık da duyabiliriz, içinde olduğumuz duygu değişimi normale dönünce yanlış yaptığımızın farkına varabiliriz.


Bu durum bizi en başta kurduğumuz cümleye götürebilir.


Ne oldu peki?


İstemsizce bir harekette bulunduk, bu bizi pişmanlık duygusuna itti ve bu duyguyu hissettiğimiz için kötü hissettik.


İşte sorgulamak istediğim nokta da buydu.


İstemsizce yaptığımız davranışların sebebini sorguladık aslında ufak detayların bile bizi etkileyebileceğini görmüş olduk.


Bu tarz durumların önüne geçmek için kendimizi sakin tutmalıyız bir karar vermeden önce neden o kararı almak istediğimizi kendimize sormalıyız, aklımız ve kalbimiz ile tasdik etmemiz faydamıza olabilir.


İstemsizce yaptıklarımızdan pişman olmak son.